Ό,τι μου ζητήσεις,εγώ θα σου το δώσω.
Και τα δικά σου λάθη εγώ θα τα πληρώσω.
Και την καρδιά μου,αν χρειαστεί,θα βγάλω να στη δώσω.
Ό,τι μου ζητήσεις για σένα θα το κάνω.
Και τη σκληρή καρδιά σου ποτέ δεν θα πικράνω.
Είσ'ο θεός μου,σε σένανε όχι ποτέ δεν θα πω.
Ααα αγάπη μου,ααα αγάπη μου.
Από σένα να γλυτώσω
είναι αδύνατο,το ξέρω,δε μπορώ.
Σαν σταυρό σε κουβαλάω,
σαν αγκάθινο στεφάνι σε φορώ.
Ό,τι μου ζητήσεις εγώ θα σου το φέρω.
Τα πάντα εγώ για σένα μπορώ να υποφέρω.
Εγώ σκιά σου μια ζωή θα είμαι και το ξέρω.
Ό,τι μου ζητήσεις για σένα θα το κάνω.
Και τη σκληρή καρδιά σου ποτέ δεν θα πικράνω.
Είσ'ο θεός μου,σε σενανε όχι ποτέ δεν θα πω.
Μου λες να μη στεναχωριέμαι
να κάνω υπομονή
πως σύντομα θ' αλλάξουν όλα
και θα 'ρθει να με βρει
το ξέρεις, λες, πως μ' αγαπάει
και θα 'μαστε μαζί
μακριά, μου λες πως δεν θ' αντέξει
ακόμη για πολύ.
Αμήν, αμήν, αμήν
από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί
αμήν, αμήν, αμήν
από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί.
Τον είδες, λες, προχθές το βράδυ
μόνο στο σινεμά
σου φάνηκε λίγο κομμένος
μιλούσε νευρικά
δεν άντεξε και ρώτησε ''η Άννα πώς περνά;'
' και βλέπεις σε κανα-δυο μέρες
να μου τηλεφωνά.
Αμήν, αμήν, αμήν
από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί
αμήν, αμήν, αμήν
από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί.
Λες, είναι κρίμα που 'χει γίνει σα σκιά
και το τσιγάρο ενώ το είχε σταματήσει
τώρα το ένα πάνω στ΄αλλο το ανάβει
κι όλο το σκέφτεται, τώρα να έρχεται ξανά.
Αμήν, αμήν, αμήν
από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί
αμήν, αμήν, αμήν
από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί.
Αμήν, αμήν, αμήν
Αμήν, αμήν, αμήν
Αμήν, αμήν, αμήν
από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί
αμήν, αμήν, αμήν
από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί.
Ζωντάνεψαν τα γράμματα
και χόρευαν στα μάτια μου μπροστά
θυμήθηκα τα βράδια μας που χόρευα
αγάπη μου μ' εσένα
στο μήνα έξι γράμματα που στέλνω
είναι λίγα τελικά
σου είπα πως δε θα' γραφα μα γράφω
τι να πω τα' χω χαμένα
Κι έχω για σένα εφτά ζωές
εγώ να χάσω
γύρισε πίσω
δεν μπορώ να σε ξεχάσω
Σε παίρνω στο τηλέφωνο μα κλείνουμε
στα τρία τα λεπτά
εμείς οι δυο που καίγαμε τα σύρματα
σχεδόν του τηλεφώνου
να έρθεις θέλω γρήγορα
μα μόνη ζω εδώ παρ' όλα αυτά
μοιραία τώρα γίνομαι συνένοχη
στο άγγιγμα του χρόνου.